Ik sta nog voor het ochtendgloren op en wordt uitgezwaaid door Vita. De weg brengt me weer terug naar Trebinje, dat inmiddels als bekend terrein voelt.

Ik volg vanaf nu de Círo, een fietsroute van 180km die langs en over een oude treinlijn is gebouwd. Eerder kwam ik al een oud station van deze lijn tegen, maar dan in Montenegro. De route is erg goed aangegeven en is heerlijk autoluw, met voornamelijk asfalt en wat macadam. Bij elke stationsruïne staat een bord met informatie. Daar lees ik dat er 20 stations, 13 tunnels en 11 bruggen onderdeel van zijn, waarvan een door Eiffel cum suis ontworpen.

Tegen het middaguur is het weer enorm heet maar ik zet nog even door want ik nader de Vjetrenica bij Zavala, oftewel de windgrot. In deze enorme showgrot leeft de Proteus, zoals eerder verteld wordt die uitgebreid onder de loep genomen door Brian en collega’s. Ik ga niet de grot in, nog vol van de indrukken van gisteren, maar geniet wel van een andere gave feature: uit de tunnel komt een sterke wind met een temperatuur van maar 11 graden… heerlijk! Na een siësta drink ik bij een naastgelegen café koffie, en daar mag ik ook even gitaar spelen.

‘s Avonds bij zonsondergang is het pas weer te doen met fietsen, en ik ga de heuvels langs en door tot Ravno. Daar vraag ik iemand langs de weg waar ik kan kamperen, en ik wordt meteen gewezen naar de achtertuin van het hotel. Een heerlijk plekje waar ik naast de tent ook nog eens een goede omelet kan krijgen. Precies als ik me klaarmaak om te gaan slapen begint het plots te regenen en onweren, wat heerlijk, voor het eerst sinds anderhalve week!

De volgende dag trek ik verder door de Popovo Polje. Van een verlaten weg wordt ik naar een nieuw aangelegde snelweg geleid, die zo vroeg gelukkig nog bijna verlaten is. Op de borden is steeds het cyrillisch afgeplakt, en eerder kwam ik juist borden tegen waar alleen het Latijnse schrift was afgeplakt. Weer een politiek statement?

Na een klim en een snelle rit bergaf met schitterend uitzicht over het meer van Svitava. Nu bevind ik me in de volgende Polje, waar de rivier de Neretva stroomt. Die volg ik tot een heerlijke zwemplek en een camping bij žitomislići waar ik de rest van de middag kan bijkomen.

1 thought on “2022 – 9. Langs het oude spoor door Popovo Polje

  1. Jip, jouw foto’s zijn fantastisch, krijg gewoon zin om te reizen! Xxx

    Die middelste, met die afgrond, ik zou alleen maar links durven rijden, en ook nog alleen maar zachtjes!,

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *