Na maandenlange voorbereidingen begint de reis op de eerste dag van de lente. Na een zonnig proeftochtje over de Utrechtse heuvelrug met volle bepakking voel ik me er klaar voor! Vanuit Utrecht zal ook Timo mij de eerste weken vergezellen op mijn tocht 🙂
Deze eerste dag staan er 18 uur aan treinen op het programma. Daarom starten we al vroeg en nemen de eerste trein vanuit Utrecht. Het is altijd even spannend of het zorgvuldig in elkaar gezette reisplan gaat lukken, ondanks overstappen met kapotte liften, stakend Duits treinpersoneel en onverklaarbare vertragingen. Maar ondanks een uitvallende trein lukt allemaal prima, en na een dag lang naar buiten staren, bijpraten, wegdromen, eten en dommelen zijn we om half 12 in Milaan. Brak van het stilzitten begeven we ons door een grijze stationsbuurt naar een shabby hostel, waar de politie ook al is gearriveerd, en waarvandaan we de volgende ochtend blij zijn weer te vertrekken.
Vroeg in de ochtend ziet Milaan er al iets minder grijs uit en we hervatten de reis vanaf vanaf het station waar het nu krioelt als in een mierenhoop. Tijdens de treinreis naar Ancona begint de zon dan toch echt te schijnen. We vangen glimpen op van een helderblauwe zee en dan rijden we er vlak langs. In Ancona trakteren we ons op Italiaanse gnocchi, penne en latte, een combinatie waar natuurlijk even bij wordt gefronst 😉 We fietsen naar een parkje maar ik ben blijkbaar nog niet ingesteld op hoogtemeters lezen, want het draait uit op een stevige training. Daar worden we beloond met een weids uitzicht over chaotisch verkeer, rode daken en havenkranen. Ruim op tijd arriveren we in de haven, waar we eerst een ticket moeten ophalen. Terwijl de zon in de zee zakt verkennen we het oude havengebied, met een vijfhoekig ziekenhuis uit 1733 waar vroeger alle reizigers en goederen eerst in quarantaine moesten. Dat slaan we nu gelukkig over! Tussen enorme vrachtwagens door fietsen we richting boot, samen met een gezin op fietsen met twee kleine kinderen en heel veel bepakking dat onze bewondering oogst. Onder een licht ronken en wiegen slapen we heerlijk vroeg.
